درددل - سلااااااااااااااااام

سلام به همه.خوبید؟

وای چقدر دلم واسه وبلاگم تنگیده بود.خیلی تنبل شدم.خیلی وقته می خوام آپ کنم ولی حال و حوصله شو ندارم. از وقتی که رفتم سر کار کل زندگیم به هم ریخته. شبها زود می خوابم مثلا ساعت ۱۱.اونم واسه من که هر کس ساعت ۱۲ می خوابید بهش می خندیدم که چقدر زود می خوابی.دیگه از سر کار که میام خونه مثل جنازه می افتم فقط. خیلی کم سراغ کامپیوتر میرم. این یکی هم خیلی جای تعجب داره.چون من از۲۴ ساعت ۲۰ ساعت پای کامپیوتر بودم.الان بیشتر از سر کار میام نت اونم اگر وقت بشه و مدیرمون نباشه.خلاصه کلی فرق کرده همه چی.از همه جالبتر اینکه فیش تلفن که همیشه رکورد ۲۰۰۰۰ به بالا رو می زد ایندفعه ۱۰۰۰۰تومن اومد.داشتم از تعجب شاخ در میاوردم.

اینه دیگه زندگی ما هم . صبح می ریم شب میایم با هزار جور اعصاب خوردی.خدا رو شکر می کنم.بد نیست.

از همه دوستایی که این مدتی که نبودم اومدن بهم سر زدن هم ممنونم هم شرمنده که نتونستم بهشون سر بزنم.راستش همه پست ها رو می خوندم ولی کامنت نمی ذاشتم.

امیدوارم از این به بعد بیشتر بتونم بیام.

پرواز بهترین بهانه بود برای رفتن اما...

مهم نیست کجا مینویسی اما …. ” برای آنان بنویس که با خواندنت خواندند و با گریستنت گریستند … ” و ” برای کسی بنویس که تا ابد فرصت نوشتن به او را داشته باشی“…
من باور دارم ، ایمان دارم به این گفته ات که” آنچه تمام میشود هیچگاه نبوده است و آنچه آغاز میشود هرگز پایان نخواهد یافت”
من دانه دانه کلماتت را زیسته ام …. همیشه خواهی بود.

لينك ثابت نوشته شده در دوشنبه چهاردهم آبان 1386ساعت 14:38 توسط ::ندا::