درددل

سکوت

aloneness — Sun, 24 Feb 2008 06:33:18 GMT

در دلم به اندازه تمام کلماتی که حرف زده ام سکوت دارم
گاهی چه زیبا و آرام بخش است این سکوت
و گاهی چنان احساس خفقان می کنم که می خواهم با تمام وجودم از ته دل فقط فریاد بکشم
تا تو بودی سکوت معنا نداشت
غم معنا نداشت
همه شور بود و هیجان
لبهایم با کلمات غریبه شده اند
کلمات برای ساختن یک جمله کنار هم جا نمی گیرند
من همچنان در سکون و سکوت هستم
ولی
همانند پری که باد آن را به این سو و آن سو می برد در خلا سرگردانم
بی هیچ اراده ای
نه نیازی هست
نه شوری هست
نه امیدی
که بخواهم به آینده بنگرم
روزمرگی ها تمام زندگی را فرگرفته است
رقابت خورشید و ماه برای نمایان شدن روز به روز سخت تر می شود.
و هدف در این رقابت جای خود را گم کرده است
پس ناگزیرم که این سکون و سکوت را حفظ کنم.

بوی محرم

aloneness — Wed, 09 Jan 2008 19:44:18 GMT

محرم 86 هم اومد. ماه محرم که میاد با خودش یه حس و بوی خاصی میاره. هر کسی دوست داره تو این ماه یه کاری واسه امام حسین کنه و از این کار آرمش و لذت خاصی می بره. کوچیک و بزرگ هم نداره .

یادمه بچه که بودم چند تا از بچه های کوچه با چادر مشکی های مادرهاشون تکیه درست کرده بودن و عزداری می کردن. من و دوستام هم می رفتیم تو عزاداری هاشون.

خدا رو شکر سنت عزادری محرم با گذشت اینهمه سال هنوز کمرنگ نشده و عشق امام حسین تو دل بزرگ و کوچیک ، مسلمون و غیر مسلمون حک شده . شاید همین سنتهای قشنگ محرمه که اونو زنده نگه داشته . هیاتهای عزداری و تکیه ها ، نذری های محرم و دسته های عزاداری.

از وقتی یادمه شب عاشورا خونه مادربزرگم دیگهای حلیم نذری بپا می شه و تا صبح همه بیدار می مونیم و پای دیگ دعا می خونیم و تقریبا همه فامیل میان اونجا. وای که چه صفایی داره. صبح زود هم برای صبحونه حلیم ها رو پخش می کنیم.

امسال با وجود سرمای وحشتناکی که شده ولی باز هم هیاتهای عزاداری بپاست. همه با جون و دل هیاتها رو بپا کردن . عشق امام حسین که سرما و گرما حالیش نمی شه. خوش به حال اونهایی که امسال محرم میرن کربلا. چه حال و هوایی داره محرم تو کربلا بودن. خدا قسمت کنه هر کی دلش می خواد بره.

ایشالله خدا خودش کمک کنه تا از این محرم بهره کافی ببریم و بهتر بتونیم ائمه رو بشناسیم چون با گریه کردن و تو سر و صورت زدن که عزاداری نمی شه. عزاداری باید با شناخت باشه .

التماس دعا

یک نامه پر کنایه

aloneness — Wed, 19 Dec 2007 12:18:18 GMT

سلام حال من خوب است

ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور

كه مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند

با این همه اگر عمری باقی بود طوری از كنار زندگی میگذرم

كه نه دل كسی در سینه بلرزد و نه این دل نا ماندگار بی درمانم

تا یادم نرفته است بنویسم :

دیشب در حوالی خواب هایم سال پر بارانی بود

خواب باران و پاییزی نیامده را دیدم

دعا كردم كه بیایی با من كنار پنجره بمانی باران ببارد

اما دریغ كه رفتن راز غریب این زندگیست

رفتی پیش ازآن كه باران ببارد

می دانم دل من همیشه پر از هوای تازه باز نیامدن است

انگار كه تعبیر همه رفتن ها هرگز نیامدن است

بی پرده بگویمت :

چیزی نمانده است من ساله خواهم شد

گونه هایم از گرمی شراب گر گرفته است،

می خواهم تنها بمانم، در را پشت سرت ببند،

بی قرارم می خواهم بروم می خواهم بمانم ؟

هذیان می گویم ! نمی دانم

نه عزیزم نامه ام باید كوتاه باشد

ساده باشد بی كنایه و ابهام

پس از تو می نویسم :

سلام حال من خوب است

اما تو باور نكن

یه مطلب جالب یه جا دیدم گفتم بد نیست بزارم اینجا شما هم بخندید

وزارت ارشاد در مقابله با یاهو میسنجر برای خواهران !

خواهران عزیز در صورتی که از نرم افزار فاسد یاهو مسنجر استفاده می کنید حتما با این صحنه زشت آشنا هستید،بله این در خواست بی شرمانه ای است که بدون در نظر گرفتن شرعیات برای شما فرستاده می شود.

خوشبختانه شرکت سارک تولید کننده نرم افزار های امنیتی با نام معروف نورتون در راستای استحکام پیوند های دینی با همکاری بخش آی تی جهاد سازندگی دست به ابتکار جدیدی زده که قابل ستایش است.بله هم اکنون شماقسمت هایی از پیش نمایش نرم افزار نورتون آنتی بوی (پسر) را مشاهده می فرمائید

این نرم افزار که در نوع خود بی نظیر است بر روی یاهو مسنجر شما نصب شده و در هنگام دریافت کردن پیغام به آنالیز آن می پردازد
در صورتی که پیغام دهنده پسربوده و در لیست شما موجود نباشد از بر قراری ارتباط جلوگیری خواهد شد
بانک اطلاعاتی این نرم افزار به صورت خود کار به مرکز امر به معروف و نهی از منکر منطقه متصل شده و نرم افزار را به روز می کند

از قابلیت های مهم این نرم افزار انعطاف پذیری آن است که در قسمت پائین به برخی از آنان اشاره می شود :

در تصویر بالا شما تنظیمات مربوط به سیستم نامحرم یاب خود کار را مشاهده می فرمائید.برنامه این امکان را برای خواهران عزیز فراهم می آورد تا در صورت یافت شدن نامحرم به صورت خودکار صیغه محرمیت توسط نرم افزار جاری شود و آی دی مورد نظر به لیست دوستان اضافه گردد.

در قسمت بالا طبق تنظیمات پس از یافتن نامحرم صیغه جاری شده و سوال "آیا وکیلم؟" از کاربر پرسیده می شوداین نرم افزار که تا سال آینده قابل بهره برداری خواهد بود یکی دیگر از مشت های محکمیست که به دهان آمریکا کوبیده می شود.

عجب صبری خدا دارد

aloneness — Sun, 02 Dec 2007 07:18:45 GMT

عجب صبری خدا دارد.
اگر من جای او بودم ، همان یک لحظه اول ، كه اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان ، جهان را با همه زیبائی و زشتی به روی یکدگر ویرانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.
اگر من جای او بودم ، که در همسایه صدها گرسنه ، چند بزمی گرم عیش و نوش می دیدم ، نخستین نعره مستانه را خاموش آن دم ، بر لب پیمانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.
اگر من جای او بودم و می دیدم یکی عریان و لرزان ، دیگری پوشیده از صد جامه رنگین ، زمین و آسمان را ، واژگون مستانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.

اگر من جای او بودم ، نه طاعت می پذیرفتم ، نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز کرده ، پاره پاره در کف زاهد نمایان ، سبحه صد دانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.

اگر من جای او بودم ، برای خاطر تنها یكی مجنون صحرا گرد بی سامان ، هزاران لیلی ناز آفرین را كو به كو ، آواره و دیوانه می كردم .

عجب صبری خدا دارد.
اگر من جای او بودم ، به عرش کبریائی ، با همه صبر خدائی ، تا که می دیدم عزیز نا بجائی ناز بر یك ناروا گردیده خاری می فروشد گردش این چرخ را وارونه بی صبرانه می كردم.

عجب صبری خدا دارد.

اگر من جای او بودم بگرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان ، سراپای وجود بی وفا معشوق را ، پروانه میکردم.

عجب صبری خدا دارد.
اگر من جای او بودم ، که می دیدم مشوش عارف و عامی ز برق فتنه این علم عالم سوز مردم کش، بجز اندیشه عشق و وفا معدوم هر فکری در این دنیای پر افسانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.
اگر من جای او بودم .....

چرا من جای او باشم
همین بهتر که او خود جای خود بنشسته و تاب تماشای تمام زشتکاری های این مخلوق را دارد و گرنه من به جای او چو بودم
یک نفس کی عادلانه سازشی با جاهل و فرزانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد عجب صبری خدا دارد.

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا (ع)

aloneness — Wed, 21 Nov 2007 10:46:18 GMT

آقا شکسته بال خیالم کجا روم
بی اشک و چشم و مال و منالم کجا روم
رویم خجل نه کاسه گندم نه آبرو
دل در خیال راه وصالم کجا روم
ای آسمان هشتم چشمان بی ریا
عمری فقیر اشک زلالم کجا روم
دعبل صفت ز گوشه چشمم ستاره ها
قد می کشد به اخر فالم کجا روم
من بی حضور چشم تو غم را خریده ام
از نسل رود های زوالم کجا روم
من در خیال چشم تو آقا شناورم
در پیچ و تاب کسب کمالم کجا روم
باشد همین نذر نگاهم طبیب دل
کی می دهی جواب سوالم کجا روم

سلااااااااااااااااام

aloneness — Mon, 05 Nov 2007 11:07:18 GMT

سلام به همه.خوبید؟

وای چقدر دلم واسه وبلاگم تنگیده بود.خیلی تنبل شدم.خیلی وقته می خوام آپ کنم ولی حال و حوصله شو ندارم. از وقتی که رفتم سر کار کل زندگیم به هم ریخته. شبها زود می خوابم مثلا ساعت ۱۱.اونم واسه من که هر کس ساعت ۱۲ می خوابید بهش می خندیدم که چقدر زود می خوابی.دیگه از سر کار که میام خونه مثل جنازه می افتم فقط. خیلی کم سراغ کامپیوتر میرم. این یکی هم خیلی جای تعجب داره.چون من از۲۴ ساعت ۲۰ ساعت پای کامپیوتر بودم.الان بیشتر از سر کار میام نت اونم اگر وقت بشه و مدیرمون نباشه.خلاصه کلی فرق کرده همه چی.از همه جالبتر اینکه فیش تلفن که همیشه رکورد ۲۰۰۰۰ به بالا رو می زد ایندفعه ۱۰۰۰۰تومن اومد.داشتم از تعجب شاخ در میاوردم.

اینه دیگه زندگی ما هم . صبح می ریم شب میایم با هزار جور اعصاب خوردی.خدا رو شکر می کنم.بد نیست.

از همه دوستایی که این مدتی که نبودم اومدن بهم سر زدن هم ممنونم هم شرمنده که نتونستم بهشون سر بزنم.راستش همه پست ها رو می خوندم ولی کامنت نمی ذاشتم.

امیدوارم از این به بعد بیشتر بتونم بیام.

پرواز بهترین بهانه بود برای رفتن اما...

مهم نیست کجا مینویسی اما …. ” برای آنان بنویس که با خواندنت خواندند و با گریستنت گریستند … ” و ” برای کسی بنویس که تا ابد فرصت نوشتن به او را داشته باشی“…
من باور دارم ، ایمان دارم به این گفته ات که” آنچه تمام میشود هیچگاه نبوده است و آنچه آغاز میشود هرگز پایان نخواهد یافت”
من دانه دانه کلماتت را زیسته ام …. همیشه خواهی بود.

مناجات

aloneness — Wed, 12 Sep 2007 06:34:18 GMT

خداوندا!

این دل شکسته را جز دستهای مهربانی تو درمانی نیست و این دست بسته را جز از ابر احسان تو بارانی، نه.

خدایا!

این قامت خمیده جز به دیدار تو راست نمی شود و این تنهای غریب جز در خانه تو هر آنچه خواست نمی شود .

خدایا!

این قلب هراسناک و لرزان جز در دستهای تو آرام نمی گیرد و اين خود زبون و خفت کشیده، بی توجه عزیزانه تو سبقت از هر چه پخته و خام نمی گیرد.

خدای من!

این دانه به خاک نشسته را بی آب و آفتاب تو، کجا سر شکفتن هست و این غریب و خسته را بی ماهتاب لطف تو کی پای رفتن؟

خدایا!

این شکاف تنهایی را جز چشمه سار جاودان مهر تو پر نمی کند و غنچه حوائجم بی باغبانی تو شکفته نمی شود و غبار اندوه از چهره غمزده ام جز باران رحمت تو نمی شوید و سموم نفسم را جز تریاق رأفت تو درمان نمی کند.

خداوندا!

این دل شکسته را جز دستهای مهربانی تو درمانی نیست و این دست بسته را جز از ابر احسان تو بارانی، نه.

خدایا!

این جگر سوخته در آتش هجرانت را و این جان گداخته در زیر تشعشع سوزان فراقت را هیچ چیز جز خنکای نسیم وصل تو آرام نمی کند.

خدایا!

دلی که مسیر عمر را در کویر هجران تو طی کرده چه سان به غیر سبزه زار لقاء تو راضی شود؟ چشمی که جز به افق انتظار تو دوخته نشده و دوردستها را در پی سایه محو دیدار تو کاویده چگونه جز وصل تو را بپذیرد؟

و پایی که در هر قدم توان از تو گرفته و با سنگ و خار و خاشاک به شوق تو در آویخته به چه امید در دیار غیر رحل اقامت افکند؟

خدایا!

دلی که عمری به دنبال تو گشته مگر جز در میان دستهای تو قرار می گیرد؟

خدایا!

تب سوزنده عشق به تو را چه درمان خواهد کرد جز دیدار تو؟ و زخم عمیق و کاری گناه را بر جای جای روح دردمندم چه چیز جز غفران تو التیام خواهد بخشید؟

خدایا!

زنگار گناه از آیینه دل چه چیز جز عفو تو خواهد زدود؟

خدایا!

تنها دست توست که می تواند قلب تاثیر پذیر مرا از شر خواسته های نفس خلاص گرداند و تنها دم خداوندی توست که می تواند این دل را که در زیر پنجه های هوای نفس به حالت اغماء افتاده است نجات دهد.

خدایا!

زنگار گناه از آیینه دل چه چیز جز عفو تو خواهد زدود؟

خدایا!

روی من تنها به تو باز است و دستم تنها به سوی تو دراز.

ضجه های من تنها در پیش توست و سجود من فقط در پیشگاه تو.

خدایا!

من در پیش چه کسی به جز تو بر خاک افتاده ام؟ و کدام سحری را جز در خانه تو کو بیده ام؟

خدایا!

در این گرمای سوزان کویر گناه، نسیم جان بخش رضایتت را از من دریغ مدار و از ابر آبستن نعمتهایت بر من مستدام ببار.

خداوندا!

من اینک امید از هر چه غیر تو بریده ام و بر در خانه کرم تو به تضرع ایستاده ام.

خدای من!

مرا از تو چشم یاری هست و همو مرا بدینجا آورده است.

اینجا، که نگاه اکرام تو بر جثه نحیف من افتد و دست انعام تو از ورای سر افتاده من بگذرد.

اینجا، که گرد گامهای تو بر صورت خسته من نشیند و بوی بهار تو در مشام درختانِ به خشکی گراییده من بپیچد.

خدای من!

این دانه به خاک نشسته را بی آب و آفتاب تو کجا سر شکفتن هست و این غریب و خسته را بی ماهتاب لطف تو کی پای رفتن؟

منبع : شجاعی، سید مهدی، دست دعا، چشم امید، صص99-103.

ماه رمضون 86 هم اومد.دیگه سرعت گذشت روزها شده سرت نور.اصلا نمی فهمیم کی اول هفته میشه آخر هفته.
ماه رمضون امسال خیلی یاد مکه افتادم.یه جورایی احساسشون یکیه.همون حسی که شبها تو مسجدالحرام کنار کعبه می نشستیم و مناجات می خوندیم .یه نسیمی ملایمی هم می وزید که آدم روحش تازه می شد.واقعا آدم احساس سبکی می کنه.ماه رمضون هم آدم یه همچین حسی رو پیدا می کنه.شاید به خاطر این باشه که تو هر دو مورد خدا رو بیشتر میشه احساس کرد.

التماس دعا

دلتنگی

aloneness — Thu, 06 Sep 2007 23:13:18 GMT

باز دلم هوايي شد. گاهي وقت ها از خودم بدم مياد كه تو يادم نيستي.حس مي كنم كم كم قيافه ت داره از ذهنم ميره.شايد اگر اين عكسهايي كه گوشه گوشه خونه رو پر كردن هم نباشن حسابي قيافه ت فراموشم بشه.ولي نه
لحظه به لحظه ، تو خوشي هام ، تو ناراحتي هام جاي خالي تو رو احساس مي كنم. تو خوشي هام ، صورت هميشه خندونتو تصور مي كنم و تو ناراحتي هام حرفات . خيلي دلم مي خواد بدونم الان كجايي . چي كار مي كني.عين هميشه مي اومدي برام تعريف مي كردي.نمي دنم اصلا اونجا به ما هم فكر مي كني يا نه.با مرور زمان جاي خاليت بيشتر احساس ميشه. هر گوشه خونه خاطرات تو رو يادمون مياره.زمان گذشته ولي همچنان براي ما مثل روز اول مي مونه. فقط فرقش اينه كه اون موقع مي تونستيم ناراحتي مونو بروز بديم ولي الان ناراحتي و بغض ها ي هر نفر فقط تو تنهايي خودشه.
هممون دلمون برات تنگ شده . با اينكه اين همه فيلم و عكس از تو داريم ولي جرات نمي كنم ببينم.نمي دونم چرا ؟ شايد هنوز هم نمي خوام باور كنم كه ديگه هيچ وقت نمي ياي. مي خوام به جاي عكس و فيلم خودتو ببينم. هنوز از قبول كردن اين واقعيت وحشت دارم.
خيلي دلم برات تنگ شده .خيلي. نذار از يادم بري.

میلاد نور مبارک

aloneness — Wed, 29 Aug 2007 01:36:18 GMT

زمزمه ستاره ها در گوش ماه خبر از روزي مي دهند كه آسمان و زمين يكپارچه غرق در نور و سرور است.
وقتي براي سالروز حضورت اين چنين غرق در شادي هستيم ، لحظه لحظه آرزوي روزي را در سر داريم تا سالروز ظهورت را پايكوبان هلهله بر پا كنيم.
فرشتگان از آسمان سبد سبد گل نرگس پراكنده مي كنند تا با استشمام عطرش بگوييم :

(( گل نرگس میلادت مبارك ))

یا اباصالح :

ویرانه نه آنست که جمشید بنا کرد

ویرانه نه آنست که فرهاد فرو ریخت

ویرانه دل ماست که هر جمعه به یادت صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت.

خاطره (2)

aloneness — Wed, 08 Aug 2007 13:40:03 GMT

سلام.امروز مي خوام يكي ديگه از خاطرات دوران دانشجويي رو در قزوين بنويسم.از سال دوم من و فاطمه و زهرا با هم يه خونه گرفتيم.
و بقيه هم يا رفت و آمد مي كردن يا خونه گرفتن.صاحبخونه مون خيلي خانواده خوبي بودن.كه الان هم با هم رفت و آمد داريم.ما طبقه همكف بوديم .طبقه بالا صاحبخونه مون بود كه يه مادر و دختر بودن.دخترشون كه يه چند سالي ااز ما بزرگتر بود از خدا مي خواست كه چند تا هم صحبت چيدا كنه كه موفق هم شد.
خدايي خيلي خانواده مهربوني بودن.11 تا بچه بودن كه همه خواهر و برادر ها ازدواج كرده بودن ولي هر شب اينجا تشريف داشتن.هميشه خونشون شلوغ بود.ما هم به نوعي شده بوديم جزء خانواده اونها.تو همه مهموني ها و مراسم هاشون بوديم.طوري كه اگر مي خواستن مراسمي برگزار كنن طوري تنظيم مي كردن كه ما اون روزها تو قزوين باشيم.ماه رمضون ها هم كه هر شب خونه يكي از خواهر و برادر ها افطاري دعوت بوديم.خلاصه ماجرايي داشتيم ما با اين خانواده.
يه شب كه طبق معمول رويا (دختر صاحبخونه مون) خونه ما بود و داشتيم حرف مي زديم و ساعت حدود 12 شب بود ديديم از بيرون صداي جيغ و داد مياد.
ما هم كه حس فضولي مون گل كرده بود پريدم تو كوچه تا ببينيم چه خبره.ديديم از خونه همسايه بغلي داره صداي شيون و زاري مياد.اين فاطمه خانوم ما هم كه كلانتر محل بود مي خواست سر در بياره ببينه چه خبره.اصرار مي كرد بريم زنگ خونشونو بزنيم ببينيم چه خبره.
ما هم مي گفتيم نه بابا به ما چه.خلاصه تو هم بحث بوديم كه ديدم همسايه روبرويي از پنجره داره نگاه مي كنه.رويا ازش پرسيد چي شده؟ اونم گفت كه الان يه نفر اومد پسر آقاي ... رو چاقو زد و رفت. اينم خونش كه رو زمين ريخته. يك دفعه چشمتون روز بد نبينه سرمون آورديم پايين ديدم اين همه مدت كه ما اينجا بوديم بغل جوي خون وايساده بوديم.چون شب بود نديده بوديم. خيلي منظره وحشتناكي بود.
موقع بيرون اومدن رويا چادر نماز منو انداخت سرش و اومد بيرون.من و فاطمه هم دوتايي يه چادر سرمون كرده بوديم. در همين حين كه داشتيم اون صحنه قتل و مي ديدم يك دفعه ديديم يه ماشين پليس اومد تو كوچه .ما هم چون سر و وضع درست و حسابي نداشتيم اومديم بدويم بريم تو خونه . دويدن همان و با صورت رفتن من تو درخت هم همان.پشت سر من يه درخت بود .همين كه فاطمه گفت بدو بريم تو خونه تا من برگشتم با صورت رفتم تو درخت.از اونجايي كه چادرمون هم مشترك بود فاطمه پريد رفت تو حياط و من با همون لباس خونه كه تاپ و شلوارك بود موندم تو كوچه.با يه وضعي خودمو رسوندم تو خونه و حالا نخند و كي بخند.
با سو‍ژه اي كه اون شب پيدا كرده بوديم تا صبح بيدار بوديم و داشتيم در مورد قتل پسر همسايه تبادل نظر مي كرديم. و احتمال هاي مختلف رو بررسي مي كرديم.حاج خانوم (مادر رويا) هم كه اون موقع خواب بود. با اينكه كلي سفارش كرديم به رويا كه يه موقع نري بيدارش كني بهش بگي. نصفه شبي پيرزن مي ترسه.ولي اون كار خودشو كرد . رفت بيدارش كرد و بهش گفت. پيرزن بيچاره هم كلي نصفه شبي هول كرده بود. رويا هم كه مي ترسيد گفت شب بيايد پيش من بخوابيد چون حاج خانوم حالش خوب نيست.ما هم اون شب رو رفتيم بالا . خلاصه اينم از ماجراي اون شب كه برامون خاطره شد.هر چند خاطره بدي بود. تا الان هم هنوز هيچ كسي نفهميده كه چرا اين پسر رو كشتن.